Kultura

Zespolenie

 

zatopieni w mrocznych światach

oddani niemej nocy

śnimy sny

osobne i wspólne
*

nad ranem budzi mnie dręczący Demon

otwiera powieki szorstkimi wspomnieniami

spłycam oddech, uciszam trwanie

nie jestem w stanie mu się przeciwstawić 
*

wtem przyciągasz mnie mocno do siebie

twoje dłonie wygładzają zmarszczki

wtulasz twarz w siwe, długie włosy

całując pospiesznie nie tylko kark
*

czasem odwiedza nas starość

która wychodzi zawstydzona…

6 komentarzy

  1. Pięknie!

  2. Piękna poezja! Piękna

  3. Panie Inicjatorze, bardzo mi miło:). Dziękuję!

  4. WuFu – dziękuję:):).

  5. Aj kobiety, co wy z tymi snami? 🙂 A potem mąż musi wysłuchiwać tej bogatej wyobraźni! 🙂
    No ale poezja ok.

  6. Adam Grzelązka

    “zatopieni w mrocznych światach
    oddani niemej nocy
    śnimy sny
    osobne i wspólne”

    ta część podoba mi się szczególnie

Dodaj komentarz:

Twój adres email nie zostanie opublikowany.