Specnaz Federacji Rosyjskiej. Broń długa – konstrukcje Siergieja Mosina – karabinki wz. 1938 i wz. 1944 (część 5)

Mosin-Nagant-Tula-1944 By Uzz75 – Own work, CC BY-SA 3.0, Wiki Commons

Artykuł, stanowiący kontynuację tematu analizy konstrukcji broni długiej Siergieja Mosina, będzie dotyczył rozwiązań zastosowanych w dwóch karabinkach Mosina wz. 1938 i wz. 1944, które różnią się między sobą przede wszystkim tym, że w karabinku wz. 1944 zastosowano rozkładany bagnet integralny. Karabinki Mosina wz. 1938 i wz. 1944 przeszły do historii jako te, za sprawą których na froncie Wielkiej Wojny Ojczyźnianej jednostki piechoty odnosiły liczne zwycięstwa w walce z hitlerowskim najeźdźcą.

Karabinki Mosina wz. 1938 i wz. 1944 miały w porównaniu z karabinami konstrukcji Siergieja Mosina nieco gorsze właściwości balistyczne. Karabinki te cechowały się mniejszą prędkością początkową pocisku (zob. dane taktyczno-techniczne, zamieszczone poniżej), jak również krótszą linią celowania.

Karabinek Mosina wz. 1938 był pozbawiony bagnetu – w odróżnieniu od karabinka wz. 1944. Karabinek wz. 1938 był zaopatrzony w celownik krzywiznowy z suwakiem na ramieniu, skalowanym do 1000 m, a muszka tego karabinka posiadała osłonę w kształcie pierścienia. Natomiast karabinek Mosina wz. 1944 został wyposażony w integralny składany bagnet, który po złożeniu przylegał do prawej strony łoża karabinka. Bagnet w karabinku wz. 1944 był typu szpadowego (kłującego). Składał się on z brzeszczotu, posiadającego w przekroju poprzecznym kształt krzyża. Broń ta posiadała pierścień, służący do osadzania bagnetu na wylocie lufy.

Dane taktyczno-techniczne karabinków Mosina wz. 1938 i wz. 1944 przedstawiono poniżej w formie krótkiego i praktycznego porównania:

  • nabój (dla obydwu odmian karabinków): 7,62 mm × 54R z pociskiem ostrołukowym lekkim L wz. 1908;
  • prędkość początkowa (dla obydwu odmian karabinków): 820 m/s;
  • pojemność i typ magazynka: 5 szt., stały (wewnętrzny);
  • długość z bagnetem (tylko karabinek Mosina wz. 1944): 1330 mm;
  • masa z bagnetem (tylko karabinek Mosina wz. 1944): 3,9 kg;
  • długość bez bagnetu (dla obydwu odmian karabinka): 1020 mm;
  • masa bez bagnetu (tylko karabinek Mosina wz. 1938): 3,5 kg;
  • długość lufy (dla obydwu odmian karabinka): 512 mm;
  • nastawa celownika (dla obu odmian karabinka): 1000 m.

Zarówno w karabinku Mosina wz. 1938, jak i wz. 1944 stosowano naboje 7,62 mm × 54R z pociskiem ostrołukowym lekkim L wz. 1908. Masa naboju z pociskiem lekkim wz. 1908 wynosiła 22,4 g, a pocisku – 9,6 g, natomiast 3,5 g stanowił ładunek prochowy. Jako jedną z ciekawostek można także nadmienić, że do karabinów i karabinków Mosina były stosowane nie tylko naboje zwykłe z pociskami lekkimi wz. 1908, służące do rażenia celów żywych, ale także naboje specjalnego przeznaczenia.

Nabojami specjalnego przeznaczenia były naboje z pociskami przeciwpancernymi, zapalnymi oraz z pociskami przeciwpancerno-zapalającymi. Pocisk przeciwpancerny był złożony z płaszcza oraz ołowianej koszulki, z wprasowanym rdzeniem stalowym. Nabojami przeznaczonymi do strzelania z karabinów i karabinków Mosina były naboje z pociskiem przeciwpancernym wz. 1930 B-30. W przypadku naboi z pociskiem przeciwpancerno-zapalającym były to naboje z pociskiem wz. 1932 B-32, a także naboje z pociskiem przeciwpancerno-zapalającym wz. 1940 BS-40, posiadające większą zdolność przebijania.

Wzór karabinka z roku 1944 był ostatnim z serii broni powtarzalnej, opracowanej przez Siergieja Mosina. Projekt B. Siemina, który wszedł do uzbrojenia pod oznaczeniem wz. 1944, zdążył jeszcze trafić na front przed zakończeniem Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. Był on wykorzystywany przez jednostki piechoty. Za sprawą karabinka wz. 1944 poprawie uległy zdolności manewrowe piechoty – wyposażona w tę broń była ona zdolna do prowadzenia walki w terenie zabudowanym, w okopach oraz w terenie pokrytym gęstą roślinnością.

Kolejny artykuł, publikowany na łamach „Obserwatora Politycznego”, będzie dotyczył produkcji fińskich Mosinów (Mosin M.27 i Mosin M.39) oraz ich danych taktyczno-technicznych. Czytelnik będzie miał także możliwość zapoznania się z przyczynami i przebiegiem kampanii zimowej w Finlandii (30.XI.1939-12.III.1940 r.).

Autor: Feliks

2 myśli na temat “Specnaz Federacji Rosyjskiej. Broń długa – konstrukcje Siergieja Mosina – karabinki wz. 1938 i wz. 1944 (część 5)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.