Paradygmat rozwoju

Komunizm czyli przyszłość?

 Historia naszego regionu, jak również historia świata z lat współczesnych jest wyjątkowo trudna w jednoznacznej ocenie. Nie da się, bowiem jednoznacznie podsumować wieku XX-tego. Wieku prawdopodobnie największych osiągnięć w udokumentowanej historii cywilizacji ludzkiej, ale również i wieku największych zbrodni, o jakich słyszał świat. Gdybyśmy musieli podsumować wiek XX-ty jednym zdaniem, to bez wątpienia powiedzielibyśmy, że to był wiek zmagania się dwóch przeciwstawnych wizji trwania i rozwoju naszej cywilizacji. Z jednej strony na placu boju mieliśmy żarłoczną ideologię kapitalizmu, a z drugiej młody, jeszcze nieokrzepnięty, a zrodzony w rewolucji Twór komunizmu, samotnie skazany na konflikt przeciwko wszystkim. Komunizm [mówimy o komunizmie jako o ideologicznym modelu systemu zarządzania] wyszedł z bezpośredniego starcia z kapitalizmem zwycięsko, pomimo olbrzymich strat społeczeństwa Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, najpierw na polach II Wojny Światowej, a potem wielkim nakładem pracy społeczeństwa komunistycznych Chin, które nie dało się zaszufladkować w niszy globalizacji, jako współcześnie niewolnicy właśnie dzięki traktowaniu komunizmu jako o ideologicznym modelu systemu zarządzania.

W obu przypadkach tych dwóch wielkich zwycięstw, czynnikiem mobilizującym i modelem zarządzania całych systemów państwowo-społecznych był ideologiczny Komunizm. Warto zwrócić uwagę na to, że ZSRR tak długo był najpotężniejszym państwem na świecie i zarazem w historii świata, jak długo żywą była w nim ideologia komunizmu.

Mądre Chiny nie dały się sprowokować podczas próby przeprowadzenia w ich stolicy szybkiej rewolucji. Chiny zdecydowały się zachować system komunistyczny, jako nadrzędny „sterownik” swojego modelu społeczno-gospodarczego. Umożliwiło to stopniowe przyśpieszanie Długiego Marszu, jak tylko udało się pozyskać, przejąć a następnie udoskonalić z zachodu technologię, kulturę produkcji oraz to, czego w modelu centralnie planowanym brakowało, a następnie zgromadzić kapitał, cały czas będąc w modelu komunistycznym. Rosja miała mniej szczęścia przez swoje niestety naiwne elity początku lat 90-tych. Niestety często tak bywa, jak uczciwi ludzie, mający marzenia i pragnący dobrze, a nawet jak najlepiej, zmierzą się z rzeczywistością, której złożoności nie są w stanie pojąć, tak że nawet nie wiedząc są manipulowani. Niestety Zachód bardzo brutalnie wykorzystał otwartość, szczerość i naiwność części rosyjskich elit, Rosja zapłaciła za to olbrzymią cenę, dominująca większość krajów byłego ZSRR, niestety również. Dopiero okres władzy nad państwem pana Władimira Putina, nie tylko unormował sytuację i Rosja przestała ciągle tracić, ale zaczęła nawet odzyskiwać swoją dawną pozycję, czy też może raczej definiować ją na nowo, w wyjątkowo trudnym środowisku globalnym. Trudno ocenić, w jakim miejscu byłaby dzisiaj Rosja i inne blisko związane z nią kraje, gdyby udało się Komunizm utrzymać? Na pewno byłoby mniej wojen.

Dzisiaj ponownie widać, że Zachód przegrywa w wojnie, KTÓRĄ SAM WYWOŁAŁ ze swoją globalizacją, której skutki już ujawnione przerosły na wszelkich płaszczyznach zachodnich demiurgów zła. To Chiny komunistyczne wygrały globalizację, najbardziej spośród wszystkich państw na świecie, tego się nie da już odmienić, co więcej – skutki tego procesu będą ważyły na kolejnej epoce.

Komunizm, jako system zarządzania wyznaczający normy postępowania społeczno-gospodarczego, na silnej podbudowie moralnej i ideologicznej jest w swojej istocie uniwersalny i może być jako model zarządzania adoptowany, tak żeby w poszczególnych krajach rządzących się własną specyfiką szukać “własnej drogi do Komunizmu” [rozumianego jako ideologiczny model systemu zarządzania]. Pełnego, jako stanu rzeczywistej KOMUNY, prawdopodobnie nie da się osiągnąć w obecnych warunkach cywilizacyjnych na terenie szerszym niż mała wspólnota, najlepiej gdzieś odseparowana (w modelu politologicznym np. podczas badań uniwersyteckich). Jednakże nic nie szkodzi, żeby do niego dążyć jako ideologicznego modelu zarządzania. To właśnie na drodze dążenia do ideologicznego Komunizmu (ale to wymaga zbadania) można bardzo wiele osiągnąć np. socjalizm. W tym zakresie również mamy wiele pozytywnych przypadków i to – uwaga – na zachodzie! Socjalistyczna Szwecja jest najlepszym przykładem, który w czasach swojej największej świetności prześcigała tylko wspaniała Jugosławia, niestety zamordowana przez separatyzmy stymulowane silnie z zewnątrz.

Jeżeli odrzucimy prymitywną retorykę wrogów wolności człowieka, również możemy wysoko podnieść (wiadomo jakiego koloru) sztandar, upominając się o godność, wolność i prawdę. Komunizm jako ideologiczny model systemu zarządzania – co widać na przykładzie chińskim – to przyszłość dla świata?

16 komentarzy

  1. Komunizm przegrał nie z zachodnim kapitalizmem ale z wrodzoną próżnością, warcholstwem, megalomaństwem oraz nieskromnością elit komunistycznych. To taki bagaż odziedziczony po folwarcznej Polsce ukształtowanej przez wieki historii. Wystarczyło 30 lat od wojny aby elitom przywileje komunistyczne zaczęły “śmierdzieć”. Przekonani o swojej nieomylności, genialności i inteligencji doszli do wniosku, że im należy się znacznie ale to znacznie więcej niż plebsowi i zaczęli “podkopywać” system, który ich urodził. A zachód szybko wykorzystał ich pazerność do budowy nowoczesnych kolonii. Za głupotę tych elit płacą i płacić będą miliony Polaków.

    • Komunizm z samej nazwy zaprzecza elitarności, zatem “elita komunistyczna” jest wyrażeniem typu “sucha woda” czy “żywy trup”, czyli oksymoronem.

  2. Bior święte słowa.!Podobna sytuacja z chrześcijaństwem.

  3. Dzień Dobry.
    Dla precyzji: komunizm poza kibucami, niektórymi kołchozami i kiedyś komunami hipisowskim nigdy nie istniał na świecie. Możemy mówić o komunistach – ludziach o określonych definicją komunizmu poglądach i ew. własności komunalnej, w rzeczywistości państwowej co ma tyle wspólnego z komunizmem co projektowanie promów kosmicznych z hodowlą kur. Zasadniczo kaźda forma ustrojowa w której obecny jest monetaryzm nigdy nie mogła i nie może uchodzić za komunizm. Nawet komunistyczny rząd a więc złożony z komunistów nie determinuje komunistycznego ustroju a prędzej na mniej lub bardziej realną czy mniej lub bardziej utopijną wersję socjalizmu. Osbiście nazywam nieukami i ignorantami rzekome autorytety które twierdzą że np. W Polsce był komunizm czy jak to ujmują “komuna”. Okresu powojennego również nie można zaklasyfikować do tego pojęcia. Proponuję zaznajomić się z defincją założycielską pojęć przed ich użyciem bo stwierdzenie że pojęcia ewoluują jakoś nie przemawia. Jak rozumieć w świetle takiej ewolucji prawa zapisane czy nawet nie zapisane acz wypowiadane zasady? Czyba wcale co powoduje że obecny stan prędzej możemy nazwać maniupantyzmem czy po prostu chaosem.
    Pozdrawiam

    • Masz świętą rację z tym że komunizmu nigdzie na świecie nie było bo to utopia niemożliwa do zrealizowania.
      To że w Polsce mieliśmy socjalistyczny totalitaryzm zawdzięczamy próbie wprowadzenia komunizmu,zawsze tak to się kończyło i będzie tak za każdym razem gdy ktoś będzie próbował pozbawić ludzi prawa do samostanowienia o sobie,chęci posiadania,żądzy zdobywania,indywidualizmu i emocji czyli tego wszystkiego co czyni nas ludźmi.
      Nie wiem czy chciałbym żyć w świecie gdzie każdy myśli o każdym i całe swoje życie podporządkowuje wspólnocie.

    • Krzyku dzięki za świetne linki (nie znałam), wiele refleksji jest w wypowiedziach Józefa Stalina, właściwie tymi wypowiedziami kreuje się jako filozof. Uwarunkowania historyczne kreują zło np.kraje, które doświadczyły “kolorowych rewolucji”. Pozdrawiam.

      • Wieczorynko – dlatego też ‘zamieściłem’ bez kom.
        …no bo wszystko co ważne ,zawarte zostało
        bez zbytecznego wodosłowia.Wklejam motto z rosyjskiej
        strony poświęconej STALINOWI,(który to już raz)?
        «С момента смерти Сталина на его дискредитацию потрачены десятки миллиардов долларов, прежде всего в СССР и России. Сняты тысячи псевдо-исторических фильмов, нагромождены горы лжи, тысячи “историков” промывают мозги людям во всем мире, делая из Сталина “страшилку” для детей. Немудрено. Вся сволочь мира ненавидит человека, который за первые 19 лет управления страной увеличил ее индустриальное производство в без малого 70 раз и из африканского состояния превратил во вторую в мире, а по целому ряду параметров и первую в мире страну».

        Проф. С.Лопатников

        PRAWDY dosłownie i w przenośni(tak.tak – panie “jfm.pl” czy coś tam) nie da się
        skryć pod stertą “steropianu” czy “zagadać” “opiniotwórczą’ gazetą dla Polaków …przepraszam
        “wieczorynko’ za wtręt o “tym panu”…
        Tak, wiem – prof.Łopatnikowa,jak i zamieszczony niżej “rolik” wklejałem niejednokrotnie!

        https://www.youtube.com/watch?v=isdjmCJj-SA

        Pozdrawiam

  4. Je Suis Obserwatorpolityczny.pl

    Rozumiem przenośnię autora, w stosunku do Chin jest jak najbardziej uprawniona

  5. Czyżby w odniesieniu do Chin (ChRL), należało używać
    przenośni? Myślę, że nie…a tak na poważnie, nieuważnie
    po łebkach, przeczytany tekst. Pozwolę(sobie) na wyjęcie
    jednego zdania z kon/textu… “Komunizm, jako system zarządzania wyznaczający normy postępowania społeczno-gospodarczego, na silnej podbudowie moralnej i ideologicznej jest w swojej istocie uniwersalny i może być adoptowany, tak żeby w poszczególnych krajach rządzących się własną specyfiką szukać własnej drogi do Komunizmu”.
    Pozdrawiam

  6. …Komunizm wskrzeszony ponownie, mogły by dać nam i reszcie światu stabilne, bezpieczne życie bez konfliktów i wojen, lecz to wymaga posiadania mądrości życiowej, którą Polski naród i niestety ogromna większość ludzi świata stracili obawiam się już na zawsze. Poniżej jeden tylko przykład elementarnej wiedzy o życiu, której brakuje na ziemi, i w obliczu tej ignorancji moje uwagi o zaletach komunizmu nie mają właściwie sensu, szkoda rzucać perły przed wieprze…

    https://wiecznaziemia.wordpress.com/2015/07/01/wspolpraca-buduje-egoizm-rujnuje/

    • Jak chodzi o podrzucony link to słowo komunizm zamienię na określenie socjalizm,w Polsce nigdy nie było komunizmu, reszta się zgadza. Porównując PRL i III RP widzę to bardzo podobnie, dawałam temu wyraz wiele razy na forum OP.

      • Komunizmu w czystej postaci, nie było nigdzie na świecie…przypominam sobie (gdzieś czytałem – taki stary to nie jestem – “starszy od węgla :)) iż w roku 1960,Chruszczow wygłosił
        przemówienie w którym zapowiedział, przejście
        za 20 lat, tzn.w 1980r. z etapu socjalistycznego
        do (pełnego) komunizmu.
        Ale czego to ludzie nie mówią, a Chruszczow
        słynął z tego że, ” słowo było przed koncepcją”.

        🙂

  7. Wszystkim entuzjastom socjalizmu,komunizmu,faszyzmu lub jakiegokolwiek innego przymusowego kolektywizmu polecam lekturę pt.”Archipelag Gułag”,tam bardzo dobrze autor opisuje jak kończy się próba przekonania ludzi do “wspólnego dobrobytu”.
    Niestety ludzie mają różne marzenia,pragnienia i potrzeby a żeby zbudować prawdziwy kolektyw potrzeba globalnej jednomyślności a to raczej niemożliwe.Ja sam niechętnie wyrzekłbym się wygody i swobody na rzecz innych.Raz się żyje potem się już tylko straszy:)

    • …liberalizmu,kapitalizmu,solidaryzmu etc. 🙂

      A rzeczony “Archipelag Gułag” miałem przyjemność
      słuchać w cyklicznym programie RWE “Na czerwonym
      indeksie”(patrz, wczorajszy tekst Krakauera).
      “Z lektury książek zakazanych, bądź niedostępnych
      w kraju’.A “działo się” to w hohoho, w epoce ‘młodego
      Gierka”.

      Ps. Polecam uwadze książki napisane po powrocie do
      Rosji, ot, choćby “Dwieście lat razem”… a tak ,swoją
      drogą Sołżenicyn na emigracji wiele zrozumiał,
      przewartościował jednocześnie osobisty stosunek
      ZSRR jak i osoby samego STALINA!
      Za co na tzw.’zachodzie” stracił aureolę,
      ‘intelektualisty’, stając się na powrót ‘ piewcą
      reżymu”.

      Tak to “historia” zatoczyła koło, (wracając do punktu wyjścia).

  8. Komunizm w swej pierwszej probie dokonal wiele …no i wiele bledow. Szczegolnie przez to, ze swietnie analizowal kapitalizm ale nie potrafil analizowac walke klas wewnatrz socjalizmu maja do niego stosunek balchwochwalczy, negatywny pod postacia trockizmu i lewactwa badz pozytywny pod postacia kultow czasow kultu jednostki. Dzis nie ma mowy o komunizmie jako rzeczywistosc, jest ruch na rzecz uspolecznienia gospodarki i polityki ale dopiero we wstepnej fazie. Sojusz burzuazji narodowych z klasami ludowymi. Ale od takie wstepnego socjalizmu do komunizm droga jeszcze daleka

Dodaj komentarz:

Twój adres email nie zostanie opublikowany.