Kultura

Józef Chwalibóg: “Do Krucyfiksu”

Do Krucyfiksu.

Widok męki Zbawiciela,

Słaby umysł mój uderza,

Zapał burzy w nim uśmierza

Nowej siły mu udziela.

 

Boga wszelkie przykazanie

Na miłości się zasadza,

Miłość jego panowanie,

A łagodność jego władzą.

 

A ta władza niepojęta

Boską wszechmocnością kruszy

Te hańbiące człeka pęta,

Co namiętność daje duszy.

Całość za źródłem poniżej (s. 16-17).

[Źródło:] J. Chwalibóg, P. Chwalibóg, T. Kościuszko, Żywot i Pisma Józefa Chwaliboga, Lwów 1849.

http://books.google.pl/books?id=oLYRAAAAYAAJ&printsec=frontcover&dq=tadeusz+ko%C5%9Bciuszko+inauthor:tadeusz+inauthor:ko%C5%9Bciuszko&hl=pl&ei=RQxSTpqnBMfKsgaB8r2lAw&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=1&ved=0CDQQ6AEwAA#v=onepage&q&f=false

Straty, jakie poniosło nasze państwo i nasza kultura w wyniku wojen, rozbiorów, celowej i planowanej polityki zaborców, okupantów i domorosłych sprzedawczyków są nie do podniesienia.

To, co pozostało, jako spuścizna przeszłości, jest często nieznane, a nawet będąc dostępne jest niezauważalne w potoku McKultury, epoki dominacji medialnych „tańców z…” i innych przekazów łatwych, miłych i przyjemnych. Warto czasami sięgnąć po zapomniane dzieła, można w nich znaleźć skarby od wielu lat niewidziane.

Przenoszenie ocalałych treści do pulsującej rzeczywistości wirtualnej, ma bardzo praktyczny wymiar, wnosi kaganek oświaty, kroplę kultury, do tego gorąco zachęcam. Może jakiś polonista pokusi się o analizę tego wiersza-modlitwy?

Dodaj komentarz:

Twój adres email nie zostanie opublikowany.