Go to ...
Obiektywnie? Subiektywnie? O polityce, państwie, gospodarce… w poszukiwaniu paradygmatu rozwoju. Zawsze mamy rację!

Obserwator Polityczny on Google+RSS Feed

26 września 2018

Qumation Quotient (QQ) – iloraz kumacji


 Einstein’s QQ probably = 130+

What about yours?

Koncepcja Qumation Quotient (QQ) [wymowa: ku-ku]

Impulsem do opracowania koncepcji pomiaru i oceny predyspozycji kumacyjnych osobników życia publicznego, a szczególnie przedstawicieli, demokratycznie wyłonionych, ciał przedstawicielskich władzy stanowiącej różnych szczebli i jej organów wykonawczych, była wieloletnia, potoczna obserwacja ich twórczej ekspresji na forum publicznym – w miejscach ich pracy/służby (sejm, sale sesyjne; źródłem informacji: stenogramy posiedzeń…) oraz w medialnym theatrum mundi. Oczywiście mam świadomość, iż obserwacja potoczna: przypadkowa, bez wyraźnie określonego celu i kryteriów, to nie to samo co obserwacja naukowa, prowadzona zgodnie z pewnymi zasadami i kryteriami. Nie upoważnia ona do nadmiernych generalizacji i pochopnych odsądzeń kogokolwiek od czci i wiary.

Stąd koncept QQ oraz postulat wprowadzenia procedury rekrutacji i wstępnej selekcji, w tym obowiązkowych badań wszystkich kandydatów do ciał przedstawicielskich, a szerzej służby publicznej – nota bene opłacanych często nadmiernie, w subiektywnym odczuciu nas wyborców-podatników – na okoliczność poziomu kumacji. To postulat minimum albowiem pojawia się coraz więcej przesłanek do wprowadzenia – obok testu QQ – również obowiązkowych badań/testów psychologiczno-psychiatrycznych. Jeśli badaniami  psychologicznymi objęci są kandydaci na zawodowych kierowców, to dlaczego nie kandydaci na posłów, radnych, członków zarządów i rad nadzorczych spółek Skarbu Państwa czy spółek komunalnych…, których odpowiedzialność za przyjęte dobrowolnie obowiązki, jest równie wysoka? Dobrym przykładem jest tutaj zatrważająca normalsa, o przeciętnej kumacji, historia z ostatnich tygodni prezesa zarządu spółki samorządowej Koleje Śląskie, który awansował na to stanowisko, z funkcji prezesa klubu sportowego, doprowadził do nieprawdopodobnego chaosu w funkcjonowaniu przewozów kolejowych w tym regionie („z rozkładu wypadało codziennie po kilkadziesiąt połączeń, a w najczarniejszym dniu – ponad 90 (na ok. 580)”), a teraz nieszczęsny, wydalony ze służby szuka pomocy u psychiatry, a prokurator też mu zapewne spać spokojnie nie daje, bo naraził przecież firmę, poza wszystkim innym, na duże straty finansowe (marszałek województwa, który namaścił onego prezesa też się „wykoleił” i szuka pracy,” złożył dokumenty o przyjęcie do pracy w siemianowickiej spółce wodociągowej Aqua-Sprint”).

Nie oni pierwsi i, niestety, nie ostatni, znaleźli się nie na swoim miejscu, nie oni jedyni zgrzeszyli brakiem elementarnych predyspozycji i kompetencji do „rządzenia”. Oni tylko chcieli być i mieć, a dzisiaj jak pokazuje życie publiczne, jeśli towarzysze pozwolą, a partia pomoże nawet błazen, kiepski błazen czy tumanowaty, sięga po pierwsze skrzypce i pitoli. Wstydu nie ma, a kompetencje, odpowiedzialność, honor to wartości zapoznane – niecenione i nieuznawane.

QQ – relatywna, nie absolutna, miara kumacji ogólnej – miara osobniczej zdolności percepcji, apercepcji, rozumienia i interpretacji rzeczywistości; w luźnym związku z miarami IQ i EQ;

  • test kumametryczny – wystandaryzowany i zobiektywizowany pomiar i ocena responsu na zadane pytania;
  • szybki pomiar (Quick measure 11/10 – 11 pytań w 10 minut),
  • pomiar pogłębiony (In depth measure 101/60 – 101 pytań i 60 minut);

Interpretacja wartości QQ (w skali kreteńskiej; od słowa krateia – silna):

100 – kumacja przeciętna,

101-130 – kumacja ponadprzeciętna,

>130 – kumacja rzadka, tzw. białe kruki,

70-99 – kumacja nieprzeciętna/podprzeciętna,

<70 – troglodycja.

W dotychczas badanych populacjach ciał przedstawicielskich zaobserwowano wyraźną prawidłowość: marszałkowie, przewodniczący rad i komisji, prezydenci, burmistrzowie, wójtowie, prezesi, etc. osiągali QQ na poziomie, przeciętnie, ca 100 punktów (zdarzały się wyjątki uzyskujące krańcowe oceny w przyjętej skali ocen), reszta członków tych ciał i ich organów – poniżej tego wyniku. Obrazem tych surowych wyników był mocno zdeformowany dzwon Gaussa (bell curve) z charakterystycznym podwójnym ekstremum, dwumodalny rozkład dodatnio skośny (prawoskośny) i platykurtyczny (kurtoza ujemna), który budzi statystyczny niepokój. Przy pomocy zastosowanego testu badana grupa „przedstawicieli” została wyraźnie zróżnicowana na dwie grupy, jedna – gdyby to był etap wstępnej selekcji przed wyborami czy konkursami – na tych, którzy przechodzą, z biedą bo z biedą, do dalszego etapu rekrutacji i tych, którzy nie przechodzą. Wyniki te, z jednej strony, potwierdzałyby potoczną obserwację – bez specjalistycznych badań – a z drugiej, dowodziłyby trafności diagnostycznej testu kumametrycznego – test mierzy to, do czego został skonstruowany oraz jego rzetelność – niewielki margines błędu pomiaru i oceny, co potwierdziły próby dwukrotnego badania delikwenta tym samym testem w różnym czasie i warunkach (odporność pomiaru testowego na działanie czynników zewnętrznych). Pierwotne podejrzenia dotyczące błędnej normalizacji testu – przyjętych norm oceny badanych populacji elit rządzących – odstępstwa rozkładu uzyskanych wyników od przebiegu krzywej normalnej (Gaussa), ustąpiły po przeprowadzeniu badań reprezentatywnej próbki ogółu społeczności naszego kraju. Wyniki tych badań rozkładały się zgodnie z krzywą Gaussa. Można zatem sformułować wniosek, że ponieważ większość osób grup „specyficznych” uzyskuje niskie rezultaty, to może znaczyć, że test jest dla nich za trudny. To z kolei obalałoby wielokrotnie formułowaną, tu i tam, hipotezę, że elity polityczne/rządzące są emanacją społeczeństwa. Jedno wydaje się pewne, kumacja nie jest ich mocną stroną.

To nie żarty!

PS

Przykładowe pytania otwarte/polecenia  testu kumametrycznego QQ 922013 v.1.0:

  • Proszę podać swoje nazwisko, drugie imię i numer PESEL.
  • Jak miał na imię Napoleon – ten, który powiedział: „aby naród był wolny, trzeba, aby podwładni byli mędrcami, a rządzący bogami”?
  • Jaki jest wynik działań: pierwiastek kwadratowy z 13 podniesiony do kwadratu minus jeden czyli ilu było apostołów gdyby nie liczyć Judasza, ale uwzględnić Macieja?
  • Wymień składowe PKB (źródła zagregowanego popytu)?
  • O ile realnie wzrosły dochody gminy w 2012 roku (100 mln zł) w porównaniu do roku poprzedniego 2011 (90 mln zł) jeśli tzw. inflacja (wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych) w roku 2012 wyniósł 10 % ?
  • Jakie był w przybliżeniu w roku 2011: nominalna wartość PKB Polski (z niedokładnością do 0,5 biliona zł), dochody budżetu państwa (orientacyjnie w odsetkach PKB) i dochody ogółem budżetu miasta/gminy, w którym mieszkasz?
  • Czy „edukacja publiczna” jest zadaniem własnym gminy czy państwa?
  • Jaką książkę ostatnio Pani/Pan przeczytał(a) i jaka kwestia poruszona w niej zapadła w pańskiej pamięci?

10/2/2013 Marcel Flanerski

 

Tags: , , , , , , , , , ,

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

More Stories From Społeczeństwo

Scroll Up