Go to ...
Obiektywnie? Subiektywnie? O polityce, państwie, gospodarce… w poszukiwaniu paradygmatu rozwoju. Zawsze mamy rację!

Obserwator Polityczny on Google+RSS Feed

23 października 2017

Wojskowe Siły Powietrzne Federacji Rosyjskiej


флаг Военно-воздушных сил Автор: F l a n k e r – www.mil.ru – Флаг Военно-воздушных сил, Общественное достояние, Commons Wikimedia

Wojskowe Siły Powietrzne Federacji Rosyjskiej (Военно-воздушные силы Российской Федерации) stanowią jeden z trzech rodzajów wojsk Sił Powietrzno-Kosmicznych Federacji Rosyjskiej. Rosyjskie siły powietrzne mają długą i bardzo bogatą tradycję, sięgającą czasów Imperatorskich Sił Powietrznych Rosji. Jednak dogodne warunki dla szerokiego rozwoju nauki i techniki lotniczej w Rosji pojawiły się dopiero po zakończeniu I wojny światowej. Wówczas to za sprawą starań Nikołaja Żukowskiego w dniu 1 grudnia 1918 r. w Moskwie powstał pierwszy na świecie instytut aerohydrologiczny pod nazwą „Centralny Instytut Aerohydrologiczny”.

W latach 1923-1925 powstały pierwsze samoloty myśliwskie, które weszły na uzbrojenie wojsk lotniczych ówczesnej Armii Czerwonej. Były nimi Ił-400 oraz I-2 bis. Samolot Ił-400 stanowił konstrukcję N.N. Polikarpowa. Ił-400 był dolnopłatem jednomiejscowym o konstrukcji drewnianej, posiadał silnik o mocy 400 KM, pozwalający rozwinąć prędkość ponad 250 km/godz. Natomiast samolot myśliwski I-2 bis stanowił konstrukcję D.P. Grigorowicza.  Był to jednomiejscowy dwupłatowiec o konstrukcji całkowicie drewnianej. Posiadał on znacznie lepsze właściwości lotne niż Ił-400.

W roku 1924 grupa konstruktorów, którą kierował A.N. Tupolew, zaprojektowała pierwszy samolot bombowy o konstrukcji metalowej ANT-4, zwany inaczej TB-1. Był on pierwszym na świecie bombowcem – jednopłatowcem, wykonanym z wykorzystaniem elementów metalowych. Ten ciężki samolot bombowy miał duży udźwig i zasięg. Jego walory pozwoliły na wprowadzenie go do produkcji seryjnej w latach 1929-1932. W późniejszych latach powstały dalsze konstrukcje: ANT-7, ANT-6 i ANT-16.

W roku 1930 pod kierunkiem D.P. Grigorowicza powstał pierwszy lekki samolot szturmowy ŁSz. Był to dwupłatowiec konstrukcji mieszanej z jednym silnikiem o mocy 500 KM. Posiadał on także peryskop, którym pilot posługiwał się w czasie stosowania osłony pancernej. Był to samolot doświadczalny. Zdobyte doświadczenie pozwoliło na konstrukcję nowego typu samolotu szturmowego TSz-2. Był to ciężki samolot szturmowy, dwumiejscowy dwupłatowiec o konstrukcji mieszanej. Wszedł on do produkcji seryjnej.

W owym czasie powstawały także samoloty lotnictwa rozpoznawczego. Pierwszym takim samolotem był samolot rozpoznawczy ANT-3 konstrukcji Tupolewa. Był to dwumiejscowy półtorapłatowiec, na którym w roku 1927 pilot S.A. Szestakow dokonał przelotu na trasie Moskwa-Tokio. Z innych samolotów tego typu powstały także: samolot rozpoznawczy R-5, będący dwumiejscowym półtorapłatowcem, konstrukcji mieszanej, który w roku 1930 na międzynarodowym konkursie w Teheranie uzyskał pierwsze miejsce w tej klasie samolotów; samolot rozpoznawczy PO-2 – jeden z najpopularniejszych samolotów w ZSRR czy wodnosamolot rozpoznawczy KOR-1, który znajdował się na wyposażeniu okrętów wojennych.

Na wyposażeniu Wojskowych Sił Powietrznych Federacji Rosyjskiej znajduje się wiele samolotów i śmigłowców, które można w uproszczony syntetyczny sposób wymienić według następującej klasyfikacji:

  • samoloty szturmowe: Su-24M, Su-25, Su-34, Su-39;
  • samoloty myśliwskie: MiG-29, MiG-31, Su-27, Su-30SM;
  • bombowce strategiczne: Tu-22M3, Tu-95MS;
  • tankowce powietrzne: Ił-78, Ił-78M;
  • samoloty wczesnego ostrzegania: A-50;
  • samoloty transportowe: An-12, An-22, An-26, An-72, An-124, An-140, Ił-18, Ił-62M, Ił-76MD, Tu-134A, Tu-154 B-2, L-410;
  • samoloty specjalnego przeznaczenia, a wśród nich: samoloty dowodzenia strategicznego (Ił-80, Mi-19R), samoloty rozpoznawcze (An-30, Su-24MR), samoloty przeznaczone do walki elektronicznej (An-12PP, Su-24MP, Mi-8PPA);
  • samoloty i śmigłowce szkolno-treningowe: Tu-134 UBL, Jak-130, L-39, Ansat-U;
  • śmigłowce: Ka-27PS, Ka-50, Ka-226, Mi-8, Mi-24, Mi-26, Mi-28N, Mi-35M.

Wirtualne zwiedzanie Centralnego Muzeum Wojskowych Sił Powietrznych Federacji Rosyjskiej dostępne jest dla Czytelników pod następującym adresem internetowym: [tutaj]

Kolejny artykuł, publikowany na łamach „Obserwatora Politycznego”, będzie dotyczył Wojsk Kosmicznych Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej.

Autor: Feliks

Tags: , , ,

4 komentarze “Wojskowe Siły Powietrzne Federacji Rosyjskiej”

  1. yossarian
    18 czerwca 2017 at 06:25

    Mig-ów 29-tych również jest kilka wariantów, to bardzo ciekawy samolot.

  2. krzyk58
    18 czerwca 2017 at 17:35

    Nowa tajna rosyjska broń i uzbrojenie

    Siły powietrzne Rosji sa o wiele lepsze od amerykańskich – przyznają to sami Amerykanie. Najnowsza generacja MIG-31MB potrafi związać naraz 7 obiektów i kontrolować 20, i potrafi strącić AWACS. Rodzina samolotów Suchoj SU -35 jest nie do zestrzelenia. Potrafi skręcić gwałtownie przed rakieta tuz przed uderzeniem – zmienna nastawa silnika odrzutowego – amerykanie tego nie mają i długo mieć nie będą. Rakiety, systemy S-400 przeciwlotniczy i przeciwrakietowy, są nie do przeskoczenia dla USA – Amerykanie nic nie mogą zrobić jakimkolwiek atakiem, a ich tarcza antyrakietowa nie chroni przed ewentualnym rosyjskim atakiem…

    Helikopter Kamow Ka-50

    Rosyjski arsenał wojenny to nie tylko imponująca paleta pocisków balistycznych do przenoszenia głowic nuklearnych. W ostatnich kilkunastu latach Moskwa notuje skokowe przyrosty w wydatkach na zbrojenia. Dość powiedzieć, że w ciągu pierwszej dekady XXI wieku nakłady na tym polu się podwoiły. Wraz ze zwiększeniem strumienia gotówki pojawił się sprzęt, który coraz częściej nie ustępuje zachodnim odpowiednikom. Niektóre z nowych nabytków już zdążyły udowodnić swoją wartość na polu bitwy.

    Mimo kryzysu na światowych rynkach finansowych, Moskwa ani myśli zwalniać tempa i chce utrzymać dynamiczny wzrost wydatków na wojsko w kolejnych latach. Planowane są także projekty zbrojeniowe najnowszych generacji. Iskandery są poważnym typem broni. To skuteczna broń konwencjonalna o dużym zasięgu, a do tego mobilna. Może też przenosić broń nuklearną. To istotny czynnik strategiczny. Ale nie warto dyskutować o ich dyslokacji właśnie ze względu na ich mobilność. Nie ma wielkiego znaczenia, gdzie są w danym momencie, gdyż dolecą do celu bardzo szybko. (…)
    Su-35 – myśliwiec wielozadaniowy

    Za podstawę do stworzenia Su-35 posłużył klasyk radzieckiego lotnictwa – myśliwiec Su-27 zaprojektowany przez biuro Suchoja. Jego gruntowna, wieloetapowa modernizacja trwała ponad 20 lat. W efekcie w Su-35 poprawiono kąt natarcia, stabilność i zasięg lotu. Konstruktorzy zadbali także o możliwość tankowania w powietrzu. Pojawiły się nowe system kontroli ognia oraz trójwymiarowy radar. Całkowicie zmodernizowano także kokpit.

    W grudniu 2013 roku lotnictwo miało na stanie 34 myśliwce Su-35. Docelowo ich liczba ma wzrosnąć do 48 i na tym koniec, bo w 2016 roku Rosja planuje wprowadzić myśliwiec piątej generacji PAK FA (również zaprojektowany przez Suchoj). Z powodu wprowadzenia Su-35, Ameryka musiała zbudować nowe F-35… (…)
    Superszybki rosyjski śmigłowiec w 2018 roku

    Moskiewska fabryka śmigłowców im. Michaiła Mila podpisała w styczniu 2014 roku kontrakt badawczo-rozwojowy o wartości 3,3 mld rubli dotyczącego opracowania śmigłowca wysokich prędkości. Jak podaje koncern Russian Helicopters, do którego należą zakłady, projekt jest wspierany i chroniony przez państwo. Prace badawcze, między innymi z użyciem latającego laboratorium, które już zostało uruchomione, mają doprowadzić do zakończenia fazy badawczej w listopadzie 2015 roku. Do 2018 roku nowa maszyna ma wznieść się w powietrze i rozpocząć proces certyfikacji. Oznacza to zakończenie współzawodnictwa w zakresie projektu rosyjskiego superszybkiego śmigłowca pomiędzy zwycięską koncepcją Mi-X1 i projektowanym przez Kamowa Ka-92.

    Koncern do którego należą obie firmy uznał, że koncepcja moskiewskiego biura Mila jest „bardziej rozwojowa i obiecujący ekonomicznie”. Maszyna docelowo ma być następcą rodziny Mi-8/Mi-17, z masą 10-12 ton i możliwością przewozu 20-24 osób z prędkością rzędu 500 km/h. Śmigłowiec będzie wyposażony w pojedynczy wirnik nośny i otunelowane śmigło pchające ze zmiennym wektorem ciągu. Jest to koncepcja nieco zbliżona do projektów AVX i Sikorsky S-97 biorących udział w programie amerykańskiego śmigłowca przyszłości.

    Rosja wprowadza do uzbrojenia armii miny przeciwśmigłowcowe

    Rosyjskie siły zbrojne wprowadzają na uzbrojenie „miny przeciwśmigłowcowe”, zdolne strącić maszynę lecącą na pułapie do 200 metrów. Testy tego typu broni przeprowadzono z sukcesem pod koniec 2013 roku. Informacje na temat nowego typu uzbrojenia przedstawił dowódca wojsk inżynieryjnych Rosji, płk Aleksiej Hazow. Miny przeciwśmiłgowcowe zwalczają cel za pomocą kierunkowego ładunku kumulacyjnego, kiedy cel znajdzie się w jego polu rażenia. Cele mogą być zwalczane na pułapie do 200 metrów.

    Amunicja uzbroi się gdy maszyna latająca znajdzie się w jej sferze obserwacji i zniszczy cel który wejdzie w pole rażenia. Dla uniknięcia wykrycia min przez systemy samoobrony śmigłowca zastosowano prawdopodobnie czujniki akustyczne. Celem tej broni mogą być nie tylko śmigłowce, ale też inne rodzaje nisko poruszających się celów powietrznych. Możliwe jest też np. niszczenie samolotów wsparcia bezpośredniego lub zaminowanie podejścia do lądowania lotnisk i w ten sposób uniemożliwienie ich użycia. Miny tego typu przeznaczone są do minowania narzutowego, na przykład za pomocą śmigłowców. Rozwiązania zastosowane w tej broni mają być zbliżone do min przeciwpancernych T-83. Jednak jak zaznaczył płk Hazow – jest to całkowicie nowa konstrukcja, nie mająca odpowiednika wśród dotychczas używanych min.

    Samoloty Su-30SM osiągnęły nowy stopień gotowości

    Rosyjskie samoloty wielozadaniowe Su-30SM, które styczniu 2014 roku wzbudziły wielką sensację w polskich mediach, osiągnęły kolejny stopień gotowości. Siły powietrzne Rosji poinformowały o pomyślnym zakończeniu prób tankowania w locie maszyn tego typu, zarówno w dzień jak i w nocy. W akcji uzupełniania paliwa w locie brał udział samolot-tankowiec typu Ił-78 a załogi przeprowadziły kilka treningów, zarówno w dzień, jak i w nocy, korzystając ze specjalnego oświetlenia latających cystern.

    Jak poinformowały służby prasowe rosyjskiego lotnictwa, tankowania ćwiczono na wysokościach od dwóch do pięciu tysięcy metrów i przy prędkościach w zakresie 500-600 km/h. Dzięki możliwości uzupełniania paliwa w locie, samoloty Su-30SM zyskują niemal nieograniczony zasięg operacyjny. Z tej perspektywy, ewentualne ich rozmieszczenie przed końcem 2014 roku w Kaliningradzie nie wydaje się takim wielkim zagrożeniem, na jakie wykreowały je niedawno polskie media.

    Samolot Su-30SM jest gruntownie zmodernizowanym, dwumiejscowym wariantem myśliwca Su-27, o możliwościach zbliżonych do eksportowych samolotów Su-30MK/MKI, eksploatowanych między innymi przez Indie. Su-30SM są maszynami wielozadaniowymi, zdolnymi zarówno do działań myśliwskich, jak też atakowania celów naziemnych i nawodnych szeroką gamą uzbrojenia najnowszej generacji o łącznej masie sięgającej 8 ton.

    Awionika, w tym radar, system pozycjonowania i łączności, oraz systemy sterowania uzbrojeniem, zostały znacznie unowocześnione względem poprzednich wersji. Dwuosobowa załoga ułatwia realizację skomplikowanych zadań, zwłaszcza podczas lotów na małej wysokości. Najbardziej interesującą cechą tego płatowca jest wyposażenie w przednie, dodatkowe płaszczyzny sterujące (tak zwane cannardy) i dysze wylotowe silników o zmiennych wektorze ciągu. Zwiększa to znacznie manewrowość maszyny i zakres dostępnych ewolucji.

    Jednak poza pokazami i sporadycznie zdarzającymi się walkami powietrznymi na bliski dystans jest to cecha w niewielkim stopniu wpływająca na możliwości bojowe. Samoloty wielozadaniowe typu Su-30SM wraz z maszynami bombowymi Su-34 zastępują obecnie w rosyjskim lotnictwie i marynarce wojennej przestarzałe i mocno wyeksploatowane bombowce Su-24. (..)
    USA wściekłe – rosyjskie bombowce nad Morzem Karaibskim

    Dwa rosyjskie bombowce Tu-160 Blackjack przeleciały 31 października 2013 roku nad wodami neutralnymi Morza Karaibskiego, blisko terytorium Stanów Zjednoczonych. Rosjanie uspokajają, że to program szkolenia bojowego. Rosyjskie bombowce, które mogą przenosić broń jądrową, najpierw wystartowały z Engels w centralnej części Rosji, by po 13-godzinnym locie wylądować w oddalonej o 10 tys. kilometrów Wenezueli. Następnie przeleciały 2,5 tys. kilometrów i wylądowały w Nikaragui. To pierwsza tego typu misja od pięciu lat. Ma ona potwierdzić sojusz Rosji z Wenezuelą i Nikaraguą. Całość wygląda, jak demonstracja siły wobec Stanów Zjednoczonych.

    Tu-160 Blackjack to długi na 54 metry, ważący 117 ton, ciężki ponaddźwiękowy bombowiec, przeznaczony do atakowania celów strategicznych bombami, nawet tymi z głowicami atomowymi. USA jest super potęgą wobec Panamy, Iraku, Syrii, Salwadoru, Libii, Afganistanu, wcześniej Wietnamu, Laosu, etc. Wojna z Rosją to śmierć to zagłada, dla USA i NATO razem wziętych.
    Powtórzę!
    “USA jest super potęgą wobec Panamy, Iraku, Syrii, Salwadoru, Libii, Afganistanu, wcześniej Wietnamu, Laosu, etc. Wojna z Rosją to śmierć to zagłada, dla USA i NATO razem wziętych.”
    http://www.prawdaserc.edu.pl/index.php/world/106-nowa-tajna-rosyjska-bron-wojskowa

    • Kamczatka
      18 czerwca 2017 at 20:27

      Najważniejsze przy tym pamiętać, że jesteśmy:

      1). “Gospodarka rozdarta na strzępy” (niejaki Obama);

      2). “Kraj – stacja benzynowa” (najlepszy przyjaciel dzieci Donbasu McCain);

      3). “…НЕМЫТАЯ Россия,
      Страна рабов,
      страна господ…”
      (Лермонтов М.Ю.
      w wykonaniu Poroszenko-Walcmana).

      To ostatnie jest szczególnie ważne, jeśli weźmiemy pod uwagę, że niektóre dzielnice Kijowa okresowo wyłączane od gorącej wody za długi.

  3. Powyżej
    22 października 2017 at 16:40

    Pierdolenie

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

More Stories From Wojskowość

Scroll Up