Go to ...
Obiektywnie? Subiektywnie? O polityce, państwie, gospodarce… w poszukiwaniu paradygmatu rozwoju. Zawsze mamy rację!

Obserwator Polityczny on Google+RSS Feed

24 listopada 2017

Fundamentalna różnica pomiędzy Komunizmem a kapitalizmem


 Dla uporządkowania myślenia o historii, teraźniejszości i przyszłości w kategoriach formacji ustrojowych, trzeba się zastanowić nad fundamentalną różnicą pomiędzy Komunizmem a kapitalizmem. Kluczowe wydaje się spojrzenie socjo-ekonomiczne, ponieważ ustrój w znaczeniu formacji jaką przyjmuje się w danym państwie, dotyka obywateli głównie w sensie socjalnym i ekonomicznym. Kwestie polityczne prawie zawsze są wtórne, zwłaszcza że są zagarnięte przez uprzywilejowaną kastę polityków, wyspecjalizowanych w pośrednictwie przedstawicielskim będącym największą słabością demokracji.

Jeżeli więc popatrzymy generalnie na ustrój kapitalistyczny, to z punktu widzenia socjo-ekonomicznego, doszliśmy do takiego stanu jego ewolucji, że jest potrzebna ochrona dobra publicznego przez indywidualną napastliwością wielkiego kapitału. Widać to wszędzie, zarówno w warstwie mikro jak i makro, wszędzie gdzie zderza się interes publiczny z interesem prywatnym, ten interes publiczny jest spychany na dalszy plan, a wszelkie ustępstwa są generowane głównie pod naciskiem lobbingu i innego rodzaju wykształconych form wpływu publicznego w warunkach uznawanych za demokratyczne. Współczesne państwo kapitalistyczne, w jego najbardziej poronionej i szkodliwej odmianie neoliberalnej, nie jest w stanie sprostać potrzebom publicznym, jest za słabe w zderzeniu z grupami interesu, a nawet jednostkami, które mają agregaty dużych kwot kapitałowych i są w stanie nimi aktywnie zarządzać. Doskonale uwidocznił to niedawny kryzys, kiedy to z pieniędzy publicznych wyrównano straty spekulantów, którzy stracili pieniądze obywateli oraz wykreowali gigantyczne długi pod zastaw wirtualnych wehikułów finansowych.

Jeżeli państwo demokratyczne nie będzie w stanie wykreować sposobów na pogodzenie interesu publicznego z atawizmem kapitału, to kapitalizm jako formacja ustrojowa upadnie, ponieważ osiągnie granice swojego rozwoju, jak również po prostu będzie kolejna rewolucja klasowo-społeczna. Na tą chwilę, niestety nie zapowiada się w żaden sposób żadna refleksja w kapitalizmie, liczy się tylko zysk, efekt i pieniądz. Współcześnie człowiek liczy się chyba mniej, niż w feudalizmie, gdzie był podstawowym czynnikiem pracy. Obecnie praca to przywilej, a to jest największy grzech kapitalizmu, który decyduje o jego zmierzchu. Zapędzanie batem ludzi do pracy, która jest przywilejem, a z dochodów nie da się funkcjonować zgodnie z międzypokoleniowym wzorcem cywilizacyjnym – prowadzi wprost na barykady rewolucji.

Sięgając pamięcią do największych bolączek Komunizmu, to największym zarzutem dla tego ustroju było twierdzenie, że nie szanuje on interesu prywatnego, zagarniając dobro prywatne i uniemożliwiając rozwój jednostek. Naukowo nazywało się to dyktaturą proletariatu, jako odpowiedzią ludu na wielowiekowy ucisk klas posiadających i uprzywilejowanych. Miało to sens w rozumieniu sprawiedliwości międzypokoleniowej, ale było i jest do dzisiaj, niezwykle trudne do pogodzenia z samą istotą prawa wolności jednostki.

Komunizm, zakładający kolektywizm myślenia, działania i dążeń – miał największy problem, właśnie ze sferą wolności jednostki. Gdyby udało się ten problem w tym ustroju rozwiązać, to prawdopodobnie mielibyśmy odpowiedź na problemy naszej cywilizacji. Przy czym oczywiście nie byłby to już Komunizm, albowiem z samej jego istoty wynika natura kolektywna i przewaga wspólnoty nad jednostką, trzeba pamiętać, że właśnie to było uzasadnieniem dla prawa troski o interes wspólny, a nie jednostkowy. Wiadomo, że skończyło się tak, jak to sportretował Orwell, czyli niektóre świnie przy korycie były równiejsze. Niestety.

Mamy więc sprzeczność, Komunizm został stworzony jako zaprzeczenie i antyteza dla kapitalizmu, jako wszelkiego zła, ucieleśniającego ludzki atawizm. Niestety Komunizm nie sprawdził się w krajach bez konfuncjańskiego pragmatyzmu, których społeczeństwa potrafiły uznać kolektywizm za coś normalnego, wręcz standardowo pasującego do ich standardowych kolektywnych zachowań.

Warto o tym pamiętać w obecnej erze indywidualizmu, atawizmu, zazdrości i powszechnej chciwości. Niestety to chciwość jest głównym motywatorem ludzkich interakcji. Żałosne, ale prawdziwe. Trzeba z tym żyć!

Tags: , , , ,

9 komentarzy “Fundamentalna różnica pomiędzy Komunizmem a kapitalizmem”

  1. Emeryt z Toporu
    15 kwietnia 2017 at 06:46

    Faktycznie istotna różnica. Podoba mi się to ujęcie tematu, osobiście wolałbym Komunizm w wydaniu chińskim

    • krzyk58
      15 kwietnia 2017 at 11:58

      Czyli – inaczej, dziki XIX w. kapitalizm, z dekoracyjnymi elementami
      na samej wierchuszce, od święta – listek figowy “komunizmu”… 🙂 bravo tow. to naprawdę dobry, neoliberalny wybór!

  2. Inicjator
    15 kwietnia 2017 at 07:45

    Obecni turbokapitaliści dążą do odtworzenia realacji socjalistycznego porządku na Świecie.

    Wszystko ma być zaplanowane, a Oni decydują o wszystkim.

    Jeszcze tylko znaleźć metodę nad kontrolą ENTUZJAZMU u skolonizowanych ludów – i będziemy żyli długo i szczęśliwie.

    Amen.

  3. Mati
    15 kwietnia 2017 at 08:22

    Kapitalizm to bańka. Jest to twór międzynarodowej finansjery, która stworzyła go, aby przekonać ludzi, że podrzędność narodów i ich władzy bankom jest dobra. Że wszyscy muszą mieć dług, bo bez długu, nie ma rozwoju: nowoczesne niewolnictwo. Czy wiecie, że wszystkie pieniądze w obiegu są nałożone długiem wobec prywatnych banków?

    Zachód podkopywał i zgnoił Komunę, bo pokazała światowi, że może być rozwój BEZ dłużnego pieniądza. Gospodarki komunistyczne mogły drukować pieniądz, bez nadzoru prywatnych bankierów. Dlatego Amerykanie zwalczali Irak, Libję i chcą uczynić to samo z Syrią, Iranem i Koreą Płn. Bo te kraje drukują własny pieniądz, nie łącząc go z dolarem!!!

    Wolność jednostki to mit. W owej demokratycznej erze, jesteśmy baaardzo ograniczeni długiem, brakiem pracy, ogólnym brakiem podstaw jak zdrowa, normalna żywność, służba zdrowia dla obywateli (nie dla koncernów), lub jakościowa edukacja (a nie taka dla koncernów, znowu)… Zauważmy, że wszystko dla koncernów, czyli banków, które im udzielają pożyczek na “rozwój biznesu” .. i to jest przepis na nowy pożądek świata, absolutyzm największy.

  4. Wojciech
    15 kwietnia 2017 at 09:53

    Radzę przeczytać Manifest Komunistyczny Marksa i Engelsa. To wielkie dzieło ma już ponad 150 lat, wymaga aktualizacji i adaptacji do nowych okoliczności. Ale ludzkość innego wyjścia nie ma. Chyba, że wcześniej załatwią nas bombami wodorowymi i jądrowymi

  5. 15 kwietnia 2017 at 12:01

    Każdy ustrój społeczny tworzą ludzie. Kapitalizm stworzył człowieka w oparciu o nie najlepsze cechy,Żądza posiadania, zazdrość to sprawia że już od 300 lat cieszymy się ochłapami z pańskiego kapitalistycznego stołu!Religie próbują zmienić naturę ludzką od wielu setek lat a efekt żaden. Komunizm może być efektem świadomej działalności ludzi tylko czy przy tym poziomie świadomości nas na to stać? Pokój po śmierci Jana Pawła Ii pomiędzy kibicami Cracovii i Wisły trwał 2 tygodnie !

    • krzyk58
      15 kwietnia 2017 at 18:18

      Włodku – tylko symbioza religii z komunizmem(sojusz tronu z ołtarzem) da pożądany efekt.
      W PRLu w 70′ czynione były próby, z pozytywnym efektem.
      Patrz: propaństwowe stanowisko stanowisko w niejednej
      spornej kwestii ówczesnego Prymasa Polski….oszołomów, którzy
      negują rolę religii w życiu Narodu – batem należy pognać z polityki,
      oni ponownie wchodzą w buty “naszych stalinowców”…..

  6. Mikolaj
    16 kwietnia 2017 at 02:28

    W komunizmie/socjalizmie jednostki mialy wolnosc do momentu kiedy nie zaczynaly podwazac sens istnienie takich systeow we wlanym socjalistycznym kraju i zajmowaly sie tym wyspecjalizowane agemdy rzadowe.(UB, SB, KGB, itp). W USA w bardzo podobny sposob trzepano futerko (* MacCartyzm) wszystkim, ktorzy zaczynali spekulowac .. a moze by tak socjalizm w USA. W moim odczuciu, powrot to idei pseudo-socjalizmu w Europie (czytaj UE) jest bardzo popularny w krajach Europy Zachodniej. Bo tak jak kapitalizm tak i socjalizm mial swoje wady ale i swoje zalety. Jezeli jest prawda, ze kapitalizm sie sypie, a dugim znanym system jest socjalizm, to niektorzy w UE pewnie mysla, zeby stworzyc cos trzciego jako kombinacje tych dwoch systemow. No bo co innego? Dlatego oskarzenia plynace z Polski o “lewactwo” w Brukseli.

    * Z Wyapracowania.24 Maccartyzmu (makkartyzm) to działania w historii Stanów Zjednoczonych, które polegały na dokonywania oskarżeń o nielojalność, działalność wywrotową lub zdradę. Oskarżenia te były stawiane na podstawie niepełnych, nienależytych poszlak, domniemań oraz przypuszczeń. Przyczyną przeprowadzanych śledztw był antykomunizm i poczucie zagrożenia ze strony komunistów

    • krzyk58
      16 kwietnia 2017 at 14:17

      ………….. Dlatego oskarzenia plynace z Polski o „lewactwo” w Brukseli.
      I – nie bezpodstawne. ..

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

More Stories From Historia

Scroll Up