Go to ...
Obiektywnie? Subiektywnie? O polityce, państwie, gospodarce… w poszukiwaniu paradygmatu rozwoju. Zawsze mamy rację!

Obserwator polityczny on Google+RSS Feed

21 września 2017

Mew poranny śpiew


 

2017.02.18

Poznań

trudno uznać

za najpiękniejszą z ptasich arii

melodii nie uświadczysz

wciąż tylko ten uciążliwy skrzek

ucho twe drażni nieustannie

 

gdy jednak zimą o świcie

mewy budzą cię zza okna

może to być nieśmiała

pierwsza przedwiośnia oznaka

 

czas zatem wstać

rozejrzeć się za wiosną

choćby płochą

daleką choćby

taką na chwilę

taką na dziś

 

zaspaną

spłukaną deszczem

taka bez słońca

a przecież a jednak

nieco cieplejszą

niż poranki zimowe

niż mroźne dnie

Tags: , , ,

4 komentarze “Mew poranny śpiew”

  1. Labrador
    20 lutego 2017 at 05:37

    Ptaki śliczne, poezji nie rozumiem.

  2. wieczorynka
    20 lutego 2017 at 19:17

    Autorze, wczoraj oglądałam z okna mieszkania jak moja koteczka próbowała upolować srokę na ogromnym klonie. Sroka przeskakiwała z gałązki na gałązkę (coraz cieńszą), kotka za nią. Miałam wrażenie, że kotka w końcu spadnie, jednak okazało się, że zarówno sroka jak i kotka są nad wyraz mądre. Sroka odfrunęła a kotka zeszła po pniu drzewa, wskoczyła na parapet i wróciła do domu. Często odnoszę wrażenie, że te wszelkie stworzenia są znacznie mądrzejsze od ludzi.

  3. Adam Grzelązka
    20 lutego 2017 at 20:06

    Może nie tyle mądrzejsze, co o wiele sprawniejsze i lepiej przystosowane do swojego środowiska. Optymalnie wykorzystują swe możliwości – co dla nich naturalne i instynktowne, dla nas zadziwiające.

    Trochę to przypomina sytuację, gdy osoba, która nigdy nie miała do czynienia z komputerem, patrzy i widzi, jak druga sprawnie i precyzyjnie posługuje się myszką. Albo jak patrzymy na gimnastyków cyrkowych którzy dla nas robią rzeczy często nieomal niewyobrażalne.

    Nie zmienia to ani nie zmniejsza naszego podziwu dla natury. Świat przyrody jest fascynujący i obyśmy nigdy nie przestali się nim dziwić i zachwycać.

  4. wieczorynka
    20 lutego 2017 at 21:40

    Panie Adamie, wiersz jest w sam raz na mój wymiar, czyli moje pojmowanie otoczenia, jednak będę upierała się przy swoim (jak to baba) wszelkie istoty, które nas otaczają należy szanować i dbać aby trwały razem z nami gdyż dzięki nim istniejemy. Pozdrawiam.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

More Stories From Kultura

Scroll Up