Go to ...
Obiektywnie? Subiektywnie? O polityce, państwie, gospodarce… w poszukiwaniu paradygmatu rozwoju. Zawsze mamy rację!

Obserwator polityczny on Google+RSS Feed

1 maja 2017

Wiosna ta XXXIX


2016.05.03
Poznań

wiosna
nie jest pierwsza lepsza naiwna
wie
zdaje sprawę sobie
że niejedna przeszkoda na jej drodze
do wszystkiego jednak z nadzieją podchodzi
zawsze dostrzega w tunelu światełko
zawsze wie jak obejść
choćby sporo miała nadrobić drogi
wie że świeczka warta gry
a skóra wyprawki
więc dwoi się i troi
na głowie staje
sieje kwiaty
liśćmi hojnie obdziela
słonko namawia do współpracy
deszczem czasem skropi
by las nie sechł z pragnienia

wiosna od pierwszego już kroku
zimie w nos daje prztyczka
pokazuje jej gdzie raki zimują
bałwanom marchwiowego uciera nosa

wciąż powtarza z mozołem
że wiosną rzeczy niemożliwych nie ma
że jeśli nawet czekać
to przecież potem z nawiązką nawet
że choćby dzień po dniu dzień barowy
i lało jak z cebra od tygodni
w końcu nadchodzi ta chwila
kiedy niebo zamyka wód podwoje
chmury rozchodzą się zmęczone
i radosne nas wita słonce
i ptaki śpiewają najczulej
dni kilka wystarczy pogody
by w niepamięć puścić tamte zimne chwile

wiosna wie
że to nie takie proste
każdemu co inne potrzebne
i często jedno drugiemu wchodzi w drogę
a tu jeszcze wiatr urwis swawoli
i ni myśli zaniechać niepogodę

wiosna się jednak nie poddaje
nie pozostaje na pozycji przegranej
prze do przodu uparcie
i choć żaden dzień dwa razy się nie zdarza
i dni wiele już straconych
to przecież racja jest po wiośnie strony
do głosu kiedyś dojdzie wszystko co wiośniane

bo i niepogoda jest niestała
raz jest raz jej nie ma
to jest to już odchodzi
z kwiatka skacze na kwiatek
namiesza namąci poziębi pomoczy
zgubi drogę w polu
nie zagrzewa miejsca długo
w końcu słońcu grzać pozwoli
w końcu da powód do wesela

bywa że wiosna się stara i stara
dwoi i troi jak może
i nic z tego
jak mysz pozostaje szara
bez twarzy
bez wyrazu
bez zadziora
bez charakteru
ni taka ni owaka nijaka
ni pies to ni wydra
ot wiosna taka sobie
cóż trudna rada
rady dać nie mogła
poczekać pozostaje lata
może lato gdy zagości
da z nadmiarem
czego brakło tej wiośnie

Tags: , , , ,

One Response “Wiosna ta XXXIX”

  1. Inicjator
    30 października 2016 at 08:31

    Pięknie o wiośnie jesienią!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

More Stories From Kultura

About Adam Grzelązka,

Scroll Up