Go to ...
Obiektywnie? Subiektywnie? O polityce, państwie, gospodarce… w poszukiwaniu paradygmatu rozwoju. Zawsze mamy rację!

Obserwator polityczny on Google+RSS Feed

18 sierpnia 2017

Posts by: Feliks

Specnaz Federacji Rosyjskiej – pistolet maszynowy Szpagina (PPSz-41) – Пистолет–пулемёт Шпагина

Celem artykułu, stworzonego z myślą o Czytelnikach „Obserwatora Politycznego”, jest zaprezentowanie konstrukcji, zasad działania oraz danych techniczno-taktycznych jednego z najpopularniejszych radzieckich pistoletów maszynowych – pistoletu maszynowego Szpagina PPSz-41 (Пистолет–пулемёт Шпагина), określanego mianem „pepeszy” (od rosyjskiego skrótu tej broni: ППШ-41). Georgij Siemionowicz Szpagin (Георгий Семёнович Шпагин) (1897-1952) był radzieckim konstruktorem broni palnej, który swój talent techniczny

Specnaz Federacji Rosyjskiej – pistolety maszynowe (część 1)

Pistolety maszynowe stanowią broń, która narodziła się w latach 20. XX wieku. Broń ta w latach 40. zeszłego wieku odegrała znaczącą rolę nie tylko w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej, ale także w walkach prowadzonych na wszystkich kontynentach. Rozszerzenie zastosowania pistoletów maszynowych w Związku Radzieckim stało się możliwe za sprawą stworzenia radzieckich wojsk specjalnych oraz jednostek powietrznodesantowych,

Specnaz Federacji Rosyjskiej – karabin wyborowy Dragunowa SWD

Celem artykułu jest zaprezentowanie konstrukcji, zasad działania oraz danych techniczno-taktycznych  samopowtarzalnego karabinu wyborowego konstrukcji Jewgienija Dragunowa z roku 1963. W artykule zostanie także przedstawiona budowa celownika optycznego PSO-1, jak również jego dane taktyczno-techniczne. Pod terminem karabin wyborowy, który określany także mianem karabinu snajperskiego, należy rozumieć karabin powtarzalny lub samopowtarzalny, zwykle z celownikiem optycznym, stanowiący broń

Specnaz Federacji Rosyjskiej – karabiny i karabinki F. Tokariewa

W artykule zostaną zaprezentowane zasady działania oraz konstrukcja dwóch najbardziej znanych karabinów samopowtarzalnych konstrukcji F. Tokariewa, a mianowicie  SWT-38 i SWT-40. Ponadto Czytelnik będzie miał możliwość zapoznania się z innymi konstrukcjami F. Tokariewa, jakimi były: karabinek automatyczny AKT-38 (odmiana eksperymentalna), karabin automatyczny AWT-40 oraz karabinek samopowtarzalny SKT-40. W artykule przedstawione zostaną także syntetyczne informacje o

Specnaz Federacji Rosyjskiej. Broń długa – konstrukcje F. Tokariewa i S. Simonowa

W artykule przedstawione zostaną konstrukcje broni strzeleckiej dwóch wybitnych konstruktorów, jakimi byli Fiodor W. Tokariew oraz Siergiej G. Simonow. Artykuł zawiera również dane techniczno-taktyczne takich konstrukcji, jak: karabinek automatyczny F. Tokariewa AKT 1935, będącym modelem eksperymentalnym z roku 1935 oraz karabin automatyczny S. Simonowa AWS-36 z roku 1936. Ponadto w artykule opisana została zasada odprowadzania

Specnaz Federacji Rosyjskiej. Broń długa – konstrukcje W. Fiodorowa (część 2)

Władimir Grigoriewicz Fiodorow (Владимир Григорьевич Фёдоров) (1874-1966) był wybitnym rosyjskim konstruktorem broni strzeleckiej. Wniósł on ogromne zasługi zarówno do teorii, jak i praktyki, będąc nie tylko twórcą nauki o broni automatycznej, ale także konstruktorem przyjętego w roku 1916 do uzbrojenia karabinu automatycznego, zwanego automatem Fiodorowa (автомат Фёдорова). Władimir Fiodorow był twórcą prawie 30 dzieł naukowych,

Specnaz Federacji Rosyjskiej. Broń długa – konstrukcje W. Fiodorowa (część 1)

Pierwsze prace nad samopowtarzalnymi karabinami były prowadzone w Rosji już za czasów carskich, a pierwszymi konstruktorami tej broni byli: Jakow U. Roszczepiej, Władimir G. Fiodorow oraz Fiodor W. Tokariew. Jakow Ustinowicz Roszczepiej (Яков Устинович Рощепей) (1879-1958) był żołnierzem drugiej klasy w armii rosyjskiej na początku XX wieku. Pracował on jako kowal przy naprawie broni i

Specnaz Federacji Rosyjskiej. Broń długa – karabiny samopowtarzalne oraz karabiny automatyczne na naboje pełnej mocy. Wprowadzenie

Artykuł stanowi wprowadzenie do bogatej i obszernej tematyki, dotyczącej rosyjskich i radzieckich karabinów samopowtarzalnych oraz karabinów automatycznych na naboje pełnej mocy. Ze względu na zróżnicowanie konstrukcji opisywanych w kolejnych artykułach broni strzeleckich oraz zasad ich działania, Redakcja „Obserwatora Politycznego” wraz z autorem tego cyklu artykułów proponują swoim Czytelnikom zapoznanie się z podstawową terminologią, dotyczącą klasyfikacji

Specnaz Federacji Rosyjskiej. Broń długa – przebudowa karabinów Mosina wz. 1891 na polskie karabinki kal. 7,92 mm

Na terytorium Rosji miały miejsce wielokrotne zmiany podziałów administracyjnych. Pierwsza ważna reforma administracyjna została wprowadzona w Rosji za sprawą dekretu Piotra I z dnia 18 grudnia 1708 roku. Na mocy postanowień tego dekretu terytorium państwa rosyjskiego podzielono na osiem guberni. W rezultacie I rozbioru Rzeczypospolitej do Rosji włączone zostały obszary położone po północnej stronie Dźwiny

Broń długa – produkcja fińskich Mosinów oraz strategia wojsk radzieckich w kampanii zimowej w Finlandii (30.XI.1939-12.III.1940 r.)

W roku 1809 władze Imperium Rosyjskiego zdobyły od Szwecji tereny Finlandii, co oznaczało dla Rosji umocnienie jej obszarów nadbałtyckich. Przyłączenie Finlandii do Imperium Rosyjskiego odbyło się z zachowaniem jej systemu prawnego, a Finlandia utrzymała dużą swobodę decyzyjną w kształtowaniu swoich spraw wewnętrznych. Finlandia jako Wielkie Księstwo w obrębie Imperium Rosyjskiego przetrwała do czasu rewolucji rosyjskich

Specnaz Federacji Rosyjskiej. Broń długa – konstrukcje Siergieja Mosina – karabinki wz. 1938 i wz. 1944 (część 5)

Artykuł, stanowiący kontynuację tematu analizy konstrukcji broni długiej Siergieja Mosina, będzie dotyczył rozwiązań zastosowanych w dwóch karabinkach Mosina wz. 1938 i wz. 1944, które różnią się między sobą przede wszystkim tym, że w karabinku wz. 1944 zastosowano rozkładany bagnet integralny. Karabinki Mosina wz. 1938 i wz. 1944 przeszły do historii jako te, za sprawą których

Specnaz Federacji Rosyjskiej. Broń długa – konstrukcje Siergieja Mosina i ich gruntowne modernizacje – rok 1910 i 1930 (część 4)

Tematem artykułu są modernizacje karabinu piechoty Siergieja Mosina wz. 1891, które miały miejsce w roku 1910 i 1930. W artykułu przedstawione zostaną dane taktyczno-techniczne tych zmodyfikowanych karabinów powtarzalnych, jak również dokonane zostanie porównanie karabinu piechoty wz. 1891 z jego modyfikacjami z 1910 i 1930 roku. W artykule przypomniana zostanie także postać wybitnego strzelca wyborowego, który

Specnaz Federacji Rosyjskiej. Broń długa – konstrukcje Siergieja Mosina (część 3)

W artykule, stanowiącym kontynuację tematu konstrukcji Siergieja Mosina, poruszone zostaną zagadnienia dotyczące trzech następujących broni strzeleckich, będących jego dziełem, a mianowicie: -karabinu dragońskiego i kozackiego wz. 1891 oraz -karabinku żandarmerii, wprowadzonego na uzbrojenie w roku 1907. W celu wyjaśnienia różnic, występujących między wymienionymi wyżej konstrukcjami Siergieja Mosina, doprecyzowania wymaga różnica występująca pomiędzy pojęciem „karabin” a

Specnaz Federacji Rosyjskiej. Broń długa – konstrukcje Siergieja Mosina (część 2)

W celu wprowadzenia Czytelników do tematu konstrukcji rosyjskiej broni palnej, na początku w sposób przystępny wyjaśnionych zostanie kilka pojęć, takich jak: karabin, kaliber broni (pocisku), wagomiar kulistego pocisku ołowianego, nabój, pocisk, pocisk strzelecki oraz karabin powtarzalny. Termin „karabin” (ros. винтовка) jest stosowany na określenie indywidualnej broni palnej strzeleckiej, o długiej w porównaniu z kalibrem lufie,

Specnaz Federacji Rosyjskiej. Broń długa – konstrukcje Siergieja Mosina (część 1)

Tematyka, dotycząca analizy uzbrojenia jednostek specjalnego przeznaczenia Federacji Rosyjskiej wymaga sięgnięcia do historii i omówienia konstrukcji tych wybitnych postaci, które wywarły znaczący wpływ na rozwój rosyjskiego przemysłu obronnego. Nazwisk tych jest bardzo wiele, a wśród nich takie postacie konstruktorów, jak Siergiej I. Mosin (1849-1902), Władymir G. Fiodorow (1874-1966), Wasylij A. Diegtiarow (1880-1949), Siergiej G. Simonow

Rosyjskie jednostki specjalnego przeznaczenia – Specnaz Federacji Rosyjskiej. Zapowiedź nowego cyklu artykułów

Redakcja „Obserwatora Politycznego” proponuje swoim Czytelnikom nowy cykl artykułów, poświęconych jednostkom specjalnego przeznaczenia Federacji Rosyjskiej, określanych potocznie mianem rosyjskiego Specnazu. Każdy z Czytelników znajdzie w tej nowej serii artykułów ciekawe i nigdzie dotąd nie publikowane w literaturze i w prasie codziennej informacje, poświęcone zarówno rodzajom rosyjskich jednostek specjalnego przeznaczenia, jak i ich uzbrojenia oraz taktyki

Wojska Powietrznodesantowe Federacji Rosyjskiej

Wojska Powietrznodesantowe Federacji Rosyjskiej (Воздушно-десантные войска Российской Федерации) są drugim – po Wojskach Rakietowych Strategicznego Przeznaczenia – samodzielnym rodzajem wojsk Federacji Rosyjskiej. Rosyjskie Wojska Powietrznodesantowe są przeznaczone do prowadzenia rozpoznania i działań bojowych (bądź operacji) na tyłach nieprzyjaciela po uprzednim wylądowaniu (bądź wysadzeniu z powietrznych środków transportowych). Wojska Powietrznodesantowe Federacji Rosyjskiej realizują szereg istotnych zadań,

Wojska Rakietowe Strategicznego Przeznaczenia Federacji Rosyjskiej

Wojska Rakietowe Strategicznego Przeznaczenia Federacji Rosyjskiej (Ракетные войска стратегического назначения Российской Федерации) stanowią samodzielny rodzaj wojsk rosyjskich Sił Zbrojnych. Wojska te są głównym elementem strategicznych sił jądrowych Federacji Rosyjskiej. Do głównych zadań rosyjskich Wojsk Rakietowych Strategicznego Przeznaczenia należy powstrzymywanie jądrowe możliwej agresji nieprzyjaciela oraz uderzenie rakietowo-jądrowe w celu zniszczenia strategicznych obiektów nieprzyjaciela. Zadania rosyjskich Wojsk

Piechota morska Federacji Rosyjskiej

Piechota morska Federacji Rosyjskiej (Морская пехота Российской Федерации) wchodzi w skład wojsk obrony wybrzeża Federacji Rosyjskiej. Jest ona przeznaczona do wykonywania zadań pierwszego rzutu desantu w morskich operacjach desantowych, zwalczania desantów morskich oraz ochrony baz morskich, portów i innych ważnych obiektów, znajdujących się na wybrzeżu Federacji Rosyjskiej. W okresie Wielkiej Wojny Ojczyźnianej radziecka Marynarka Wojenna

Wojska rakietowo-artyleryjskie obrony wybrzeża Marynarki Wojennej Federacji Rosyjskiej

Wojska rakietowo-artyleryjskie obrony wybrzeża (Береговые ракетно-артиллерийские войска) stanowią bardzo istotną część sił Marynarki Wojennej Federacji Rosyjskiej. Tworzą one wraz z piechotą morską wojska obrony wybrzeża Federacji Rosyjskiej. Wojska te wielokrotnie zmieniały swoją strukturę organizacyjną oraz zakres wykonywanych zadań, natomiast aktualnie istnieje rozgraniczenie organizacyjne wojsk obrony wybrzeża Federacji Rosyjskiej na wojska rakietowo-artyleryjskie, które stanowią cel dziś

Wojska obrony wybrzeża Federacji Rosyjskiej – wprowadzenie

Wojska obrony wybrzeża Federacji Rosyjskiej (Береговые войска Российской Федерации) stanowią bardzo istotną część sił Marynarki Wojennej Federacji Rosyjskiej. Są one grupą wojsk rozlokowanych na terytorium nadmorskim, przeznaczonych do zwalczania morskich i powietrznych desantów nieprzyjaciela, obrony wybrzeża oraz osłony przybrzeżnej komunikacji morskiej Federacji Rosyjskiej. Wojska te wielokrotnie zmieniały swoją strukturę organizacyjną i zakres wykonywanych zadań, a

Lotnictwo Marynarki Wojennej Federacji Rosyjskiej

Lotnictwo Marynarki Wojennej Federacji Rosyjskiej (Морская авиация Военно-Морского Флотa Российской Федерации) jest niezwykle elitarną formacją, w której służbę pełnią bardzo dobrze wyszkoleni żołnierze. Ich proces naboru oraz selekcji należy do bardzo rygorystycznych – kandydaci do służby w rosyjskim lotnictwie morskim muszą posiadać nie tylko odpowiednie kwalifikacje, które są niezbędne do pełnienia służby i doskonały stan

Marynarka Wojenna Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej w Obwodzie Kaliningradzkim

Obwód Kaliningradzki (Калининградская область) stanowi najbardziej wysunięty a zachód region Federacji Rosyjskiej, który jest oddzielony od terytorium Rosji przez granice lądowe innych państw oraz przez wody międzynarodowe Morza Bałtyckiego. Obwód ten jest bardzo ważnym elementem strategii wojennej Federacji Rosyjskiej, w której istotne znaczenie ma przygotowanie obronne państwa i Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej, w tym rosyjskiej

Siły podwodne Marynarki Wojennej Federacji Rosyjskiej

Siły podwodne Marynarki Wojennej Federacji Rosyjskiej (Подводные силы Военно-Морского Флотa Российской Федерации) są drugą – po siłach nawodnych rosyjskiej Marynarki Wojennej – siłą uderzeniową i obronną Federacji Rosyjskiej, wykorzystującą w swoich działaniach okręty podwodne. Okręty te są zdolne do poruszania się i wykonywania zadań bojowych pod wodą, przy czym odznaczają się one wysoką dyskretnością działań

Siły nawodne Marynarki Wojennej Federacji Rosyjskiej

Siły nawodne Marynarki Wojennej Federacji Rosyjskiej (Надводные силы Военно-Морского Флотa Российской Федерации) mają długą i bogatą tradycję, sięgającą czasów XVII wieku. Jednakże największy rozwój rosyjskich sił nawodnych miał miejsce za czasów panowania cara Piotra Wielkiego – budowniczego morskiej potęgi Imperium. Ten potężny fundament stanowi do dnia dzisiejszego opokę rozwoju sił nawodnych Marynarki Wojennej Federacji Rosyjskiej,

Marynarka Wojenna Federacji Rosyjskiej – wprowadzenie

Marynarka Wojenna Federacji Rosyjskiej (Военно-Морской Флот Российской Федерации) jest trzecim – po Wojskach Lądowych oraz Siłach Powietrzno-Kosmicznych – samodzielnym rodzajem Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej. Obecna struktura organizacyjna Marynarki Wojennej Federacji Rosyjskiej przedstawia się następująco: – siły nawodne (Надводные силы), – siły podwodne (Подводные силы), – lotnictwo morskie (Морская авиация), – wojska obrony wybrzeża (Береговые войска),

Wojska Obrony Przeciwlotniczej i Przeciwrakietowej Federacji Rosyjskiej

Wojska Obrony Przeciwlotniczej i Przeciwrakietowej Federacji Rosyjskiej (Войска противовоздушной и противоракетной обороны Российской Федерации) są trzecim rodzajem wojsk, wchodzącym w skład Sił Powietrzno-Kosmicznych Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej. Mają one długą i bogatą tradycję, która wywarła znaczący wpływ na obecną strukturę tego rodzaju wojsk oraz na efektywne i skuteczne wykonywanie trudnych zadań, jakie stoją przed nimi

Wojska Kosmiczne Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej

Wojska Kosmiczne Federacji Rosyjskiej (Космические войска Российской Федерации) są drugim rodzajem wojsk, wchodzących w skład Sił Powietrzno-Kosmicznych Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej. Do głównych zadań rosyjskich Wojsk Kosmicznych należy zaliczyć przede wszystkim: kontrolę przestrzeni powietrzno-kosmicznej, prowadzenie wywiadu kosmicznego, ostrzeganie i obronę przed atakiem z kosmosu oraz utrzymywanie i zarządzanie orbitalnymi aparatami kosmicznymi. Powstanie Wojsk Kosmicznych Federacji

Wojskowe Siły Powietrzne Federacji Rosyjskiej

Wojskowe Siły Powietrzne Federacji Rosyjskiej (Военно-воздушные силы Российской Федерации) stanowią jeden z trzech rodzajów wojsk Sił Powietrzno-Kosmicznych Federacji Rosyjskiej. Rosyjskie siły powietrzne mają długą i bardzo bogatą tradycję, sięgającą czasów Imperatorskich Sił Powietrznych Rosji. Jednak dogodne warunki dla szerokiego rozwoju nauki i techniki lotniczej w Rosji pojawiły się dopiero po zakończeniu I wojny światowej. Wówczas

Siły Powietrzno-Kosmiczne Federacji Rosyjskiej – historia powstania i obecna struktura

Siły Powietrzno-Kosmiczne Federacji Rosyjskiej (Воздушно-космические силы Российской Федерации) są jednym z trzech samodzielnych rodzajów Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej. Formalnie zostały one powołane do życia w dniu 1 sierpnia 2015 r. na mocy Dekretu Prezydenta Federacji Rosyjskiej Władimira Putina. Dowódcą Sił Powietrzno-Kosmicznych Federacji Rosyjskiej został generał pułkownik Wiktor N. Bondariew. Obecna struktura organizacyjna Sił Powietrzno-Kosmicznych Federacji

Wojska łączności Federacji Rosyjskiej

Wojska łączności Federacji Rosyjskiej (Войска связи Российской Федерации) są rodzajem wojsk specjalnych rosyjskich Sił Zbrojnych, które są przeznaczone do organizowania i zapewnienia łączności we wszystkich rodzajach działań bojowych. Rosyjskie wojska łączności mają bogatą historię, która wiąże się zarówno z wydarzeniami mającymi miejsce podczas Wielkiej Wojny Ojczyźnianej, jak i tymi, które miały miejsce w okresie powojennym.

Wojska obrony radiologicznej, chemicznej i biologicznej Federacji Rosyjskiej

Wojska obrony radiologicznej, chemicznej i biologicznej Federacji Rosyjskiej (Войска радиационной, химической и биологической защиты Российской Федерации) są rodzajem wojsk specjalnych, przeznaczonym do obrony przed bronią masowego rażenia. Pod pojęciem broni masowego rażenia należy rozumieć środki walki, które są przeznaczone do masowego rażenia ludzi, sprzętu bojowego oraz obiektów, a także fauny i flory na dużych obszarach.

Wojska inżynieryjne Federacji Rosyjskiej

Wojska inżynieryjne Federacji Rosyjskiej (Инженерные войска Российской Федерации) są rodzajem wojsk specjalnych, przeznaczonym do inżynieryjnego zabezpieczenia działań bojowych. Pod tym pojęciem należy rozumieć zespół przedsięwzięć inżynieryjnych, które są realizowane przez wszystkie rodzaje sił zbrojnych i wojsk Federacji Rosyjskiej dla osiągnięcia celów walki. Inżynieryjne zabezpieczenie działań bojowych w praktyce jest realizowane przez stworzenie dogodnych warunków, zapewniających

Formacje zwiadowcze i zwiadowcze jednostki wojskowe Federacji Rosyjskiej

Rosyjskie formacje zwiadowcze i zwiadowcze jednostki wojskowe (Разведывательные соединения и воинские части) są pododdziałami, prowadzącymi swoją działalność, polegającą na rozpoznaniu. Rozpoznanie stanowi jeden z najważniejszych rodzajów zabezpieczenia bojowego i operacyjnego działań. Formacje zwiadowcze zdobywają, analizują i oceniają informacje o nieprzyjacielu, a także o rejonie przyszłych działań w celu skompletowania wszystkich istotnych informacji, niezbędnych do skutecznego

Wojska obrony przeciwlotniczej Federacji Rosyjskiej

Wojska obrony przeciwlotniczej (Войска противовоздушной обороны) są tym rodzajem wojsk lądowych Federacji Rosyjskiej, którego przeznaczeniem jest bezpośrednia osłona ugrupowań bojowych wojsk i obiektów tyłowych na polu walki przed atakami powietrznymi. Rosyjskie wojska obrony przeciwlotniczej mają długą i usłaną bohaterskimi czynami historię, która szczególnie porusza, gdy śledzimy wydarzenia z okresu Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. Wojska obrony przeciwlotniczej

Wojska rakietowe i artyleria Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej

Wojska rakietowe i artyleria (Ракетные войска и артиллерия) są tym rodzajem wojsk Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej, który jest wyposażony w różne typy dział i rakiet, w tym również przeznaczonych do przenoszenia głowic (pocisków) z ładunkami jądrowymi, chemicznymi i innymi rodzajami ładunków. Ten rodzaj wojsk powstał w wyniku połączenia artylerii oraz wojsk rakietowych, których początków należy

Wojska pancerne Federacji Rosyjskiej

Wojska pancerne Federacji Rosyjskiej (Танковые войска Российской Федерации) są rodzajem wojsk lądowych rosyjskich Sił Zbrojnych, który charakteryzuje się dużą siłą ognia, wysoką manewrowością, ruchliwością i odpornością na ogień, w tym również na działanie broni masowego rażenia. Wojska pancerne stanowią główną siłę uderzeniową wojsk lądowych Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej. Są one zdolne do wykonywania różnych zadań

Wojska zmechanizowane Federacji Rosyjskiej

Wojska zmechanizowane Federacji Rosyjskiej (Мотострелковые войска Российской Федерации) są rodzajem wojsk lądowych, charakteryzującym się dużą siłą ognia, wysoką manewrowością, a także ruchliwością i odpornością na ogień. Ten rodzaj wojsk może być wykorzystywany do wykonywania wszystkich podstawowych zadań we wszystkich rodzajach współczesnych działań bojowych. Dla rosyjskich wojsk zmechanizowanych znamienne jest to, że są one zdolne do

Wojskowa służba medyczna Federacji Rosyjskiej

Wojskowa służba medyczna (służba zdrowia) Federacji Rosyjskiej (Главное военно-медицинское управление Министерства обороны Российской Федерации) jest służbą, zajmującą się całokształtem spraw medyczno-sanitarnych w Siłach Zbrojnych Federacji Rosyjskiej, związanych z utrzymaniem zdrowia żołnierzy oraz zabezpieczeniem medycznym wojsk w czasie pokoju i wojny. Do zadań wojskowej służby medycznej Federacji Rosyjskiej w czasie pokoju należy przede wszystkim nadzór lekarski

Wojska lądowe Federacji Rosyjskiej – obecna struktura i uzbrojenie

Wojska lądowe Federacji Rosyjskiej (Сухопутные войска Российской Федерации) stanowią najbardziej zróżnicowany pod względem struktury, metod działań bojowych oraz uzbrojenia rodzaj Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej. Zostały one utworzone w dniu 7 maja 1992 r. wraz z powołaniem do życia Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej. Głównodowodzącym wojsk lądowych Federacji Rosyjskiej jest generał pułkownik Oleg L. Salukow, który objął

Wojska Lądowe Federacji Rosyjskiej – rys historyczny

Wojska lądowe (Сухопутные войска Российской Федерации), określane także mianem sił lądowych, stanowią główny oraz największy liczebnie rodzaj sił zbrojnych, przeznaczony do prowadzenia działań na lądowych teatrach wojny. Odgrywają one decydującą rolę w całkowitym rozgromieniu sił zbrojnych nieprzyjaciela zarówno z zastosowaniem broni masowego rażenia, jak i konwencjonalnych środków walki. Ważną cechą sił lądowych jest ich zdolność

Organizacja rosyjskich sił zbrojnych – nazewnictwo stopni korpusów /część 1/

Artykuł stanowi pierwsze opracowanie z cyklu publikacji, jakie będą ukazywać się na łamach „Obserwatora Politycznego”, poświęconych zagadnieniom struktury, zadań i roli Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej w kształtowaniu światowej przewagi militarnej w XXI wieku. Siły Zbrojne Federacji Rosyjskiej (Вооружённые Силы Российской Федерации) zostały utworzone po rosyjskiej transformacji ustrojowej w roku 1992, a ich utworzenie wiązało się

Moskiewska Giełda Papierów Wartościowych – warto zainwestować już dziś

Federacja Rosyjska jest największym pod względem powierzchni państwem świata, które dysponuje ogromnym potencjałem inwestycyjnym i surowcowym. Prężny rozwój rosyjskiego rynku finansowego, który obserwowany jest przez inwestorów śledzących transakcje gospodarcze na rynkach rosyjskich pozwala stwierdzić, że niekwestionowaną siłą napędową rynku finansowego Federacji Rosyjskiej jest Giełda Papierów Wartościowych w Moskwie. Giełda moskiewska ma długie tradycje – powstała

Służba wojskowa obcokrajowców w Siłach Zbrojnych Federacji Rosyjskiej

Artykuł stanowi syntezę zmian w prawie Federacji Rosyjskiej, jakie weszły w życie w dniu 3 stycznia 2015 r., dotyczącymi możliwości pełnienia służby wojskowej przez obcokrajowców w Siłach Zbrojnych Federacji Rosyjskiej. Ta znacząca zmiana związana jest z zatwierdzeniem przez Prezydenta Władimira Putina w dniu 26 grudnia 2014 r. nowej Doktryny Wojskowej Federacji Rosyjskiej[i], która za główne

Rodzaje wybranych służb mundurowych i formacji siłowych Federacji Rosyjskiej

Zasadniczym celem artykułu jest syntetyczne zaprezentowanie Czytelnikowi najbardziej popularnych służb mundurowych i formacji siłowych Federacji Rosyjskiej. Ze względu na bardzo rozbudowaną strukturę, przeznaczenie i rolę tych służb i formacji w zapewnieniu bezpieczeństwa wewnętrznego Federacji Rosyjskiej i jej obywateli, analizie poddane zostaną tylko wybrane z nich, a w szczególności te służby i formacje, które podlegają Ministerstwu

Bezpieczna aktywność fizyczna dla osób 50+ i 60+

Zasadniczym celem artykułu jest zaprezentowanie problematyki, odnoszącej się do bezpiecznej aktywności fizycznej, podejmowanej przez osoby w wieku 50+ i 60+. Na wstępie należy podkreślić, iż osoby w wielu 50+ i 60+ nie tylko mogą, ale i powinny podejmować aktywność ruchową – oczywiście dopasowaną do swojego stanu zdrowia i dotychczasowego sposobu najczęstszej aktywności ruchowej. Nie ma

Sposoby zapobiegania urazom na treningach sztuk i sportów walki

Celem artykułu jest zapoznanie Czytelnika z bardzo ważnym problemem, jakim jest umiejętne wykorzystywanie sposobów zapobiegania urazom na treningach sztuk walki i sportów walki. Sztuki walki i sporty walki, a także tzw. „systemy walki” należą do tych dyscyplin sportu, w których nauka większości elementów oraz ich wykonywanie w czasie treningu wiążą się ze znacznym ryzykiem i

Sambo – rosyjski sport walki i system samoobrony

Autor w kolejnym artykule o „sportowym” charakterze pragnie zainteresować Czytelnika wyjątkowym sportem walki i systemem samoobrony, jakim jest sambo. Sambo «САМБО» stanowi system walki (a obecnie i sport walki), jaki został stworzony w latach 20. i 30. XX wieku w ZSRR dla potrzeb armii radzieckiej. Nazwa tego systemu/sportu walki stanowi akronim od słów „самозащита без оружия”,

Fenomen radzieckiej i rosyjskiej szkoły gimnastyki sportowej – wprowadzenie

Artykuł stanowi wprowadzenie Czytelnika do tematu, odnoszącego się do fenomenu radzieckiej, a następnie rosyjskiej szkoły gimnastyki sportowej i zaprezentowania wybranych wybitnych reprezentantów ZSRR, a następnie Federacji Rosyjskiej w gimnastyce sportowej. Ponieważ artykuł dotyczy zagadnień odnoszących się stricte do gimnastyki sportowej, warto przybliżyć Czytelnikowi podział sportu gimnastycznego, gdyż wspomniana wcześniej gimnastyka sportowa znacząco różni się od

Elita rosyjskich wojsk specjalnych – „Krapowyje berety” i „Merkury”

„Krapowyje berety” uważane są za elitę rosyjskich wojsk specjalnych. Prawo noszenia „krapowego beretu” przysługuje żołnierzom wojsk wewnętrznych specjalnego przeznaczenia Federacji Rosyjskiej, którzy zdali specjalny, morderczy wręcz egzamin. Prawo to – jak podkreślił minister spraw wewnętrznych Raszyd G. Nurgaliew – „jest prawem wypełniania najbardziej niebezpiecznych i najtrudniejszych zadań, związanych przede wszystkim z ratowaniem ludzi w najtrudniejszych

Older Posts››
Scroll Up